Hodowle.eu

Pasze będące do dyspozycji w ekologicznym żywieniu kur wskazują, że przy dostatku komponentów energetycznych (ziarno zbóż, nasiona oleistych) zaznacza się ograniczony wybór pasz wysokobiałkowych (nasiona strączkowych, ryby i przetwory rybne).
Warto zaznaczyć, że białko zawarte w paszach roślinnych, w porównaniu z zapotrzebowaniem drobiu nie zawiera potrzebnych ilości metioniny. Pośród dopuszczonych w żywieniu ekologicznym pasz białkowych - większość z nich zawiera wystarczające ilości lizyny (bobik, groch, rzepak 00, soja, kazeina, mączka rybna, mleko w proszku). Do pasz zasobnych w metioninę można zaliczyć len, łubin, mączkę rybną i gluten kukurydzany.
Zbilansowanie zawartości metioniny i lizyny w paszy nie jest łatwe. Przy zestawianiu receptury ekologicznej mieszanki paszowej dla kur powstaje, bowiem problem utrzymania niezbędnego poziomu metioniny przy równoczesnym nadmiarze lizyny. Pozostaje w tej sytuacji jedynie zwiększenie w mieszance poziomu białka ogólnego i metioniny, co jednak powoduje dalszy wzrost zawartości lizyny. Tak zestawiona mieszanka paszowa ma nadmiar lizyny, który zostanie przetworzony na cele energetyczne i wydalony z organizmu. Trzeba więc z góry założyć utratę znacznej części lizyny zawartej w paszy. Racjonalnym rozwiązaniem braku zbilansowania aminokwasów w ekologicznej mieszance paszowej jest wprowadzenie do receptury krystalicznej metioniny ń celem wyrównania poziomu aminokwasu. Pozwala to równocześnie na obniżenie zawartości białka ogólnego w mieszance paszowej i zmniejszenie wydalania azotu w kałomoczu ń co z punktu widzenia ochrony środowiska nie jest przecież obojętne.
Z uwagi na zmienną i niewystarczającą zasobność surowców paszowych w witaminy i pierwiastki śladowe - mieszanki paszowe stosowane w chowie ekologicznym wymagają odpowiedniego uzupełnienia. Zgodnie z wykładnią Rozporządzenia, z receptury premiksów witaminowo-mineralnych wyeliminowane zostają antybiotykowe stymulatory wzrostu, syntetyczne przeciwutleniacze, syntetyczne barwniki i inne niedopuszczone dodatki paszowe.
Poziom witamin może być natomiast znacznie niższy w porównaniu z premiksami stosowanymi w intensywnej produkcji drobiarskiej. Bierze się, bowiem pod uwagę mniejsze przeciążenie organizmu ptaka, korzystanie ze świat ła słonecznego i zielonego wybiegu (w ciepłym sezonie roku), zmniejszone zasiedlenie pomieszczenia oraz ograniczone działanie czynników stresujących. Pominięta zostaje, zatem potrzeba dużego wydatkowania (często znacznie ponad potrzeby organizmu) substancji biologicznie czynnych, praktykowana w intensywnej produkcji drobiarskiej. Wynika ona tam z dużego skupiska ptaków, znacznej obsady na powierzchni podłogi i wentylacji oraz intensywnego żywienia i nastawienia na osiąganie maksymalnej produkcji. W chowie ekologicznym, te czynniki przestają oddziaływać!

W mieszankach ekologicznych proponuje się użycie premiksów witaminowo-mineralnych o zmodyfikowanym składzie. Poziom witamin może nawiązywać do wymagań pokarmowych wyszczególnionych w zaleceniach np. NRC (1994).
Dane piśmiennictwa wskazują, że niekiedy poziom witamin dodawanych do ekologicznej mieszanki paszowej był bardzo wysoki i nie różnił się od stosowanego w intensywnym żywieniu szybko rosnących brojlerów. Wybór zakresu uzupełnienia paszy w witaminy będzie zależeć od założeń chowu ekologicznego przyjętych w danym gospodarstwie.