Hodowle.eu

      U indyków Beltsville zapotrzebowanie na paszę na podstawie badań polskich zostało podane przykładowo w tabeli poniżej. Wykorzystanie paszy pogarsza się oczywiście z wiekiem, jednak do 16 tygodnia tuczu jest bardzo korzystne.

Ciężar indyków rasy Beltsvillo oraz zużycie paszy w wieku 12-20 tygodni

Wiek ptaków w tygodniach	12	14	16	20
Średni ciężar indora	3536	4554	5821	7464
Średni ciężar indyczki	2789	3467	4260	4933
średni ciężar obu płci	3162	4011	5040	6198
Zużycie paszy na sztukę	7916	10770	14122	21449
Zużycie paszy na 1 kg przyrostu	2394	2658	2768	3385

      Z obserwacji sposobu wykorzystania przez indyki zazielenionych wybiegów odnosi się wrażenie, że jest im potrzebny większy niż kurom odsetek włókna. Jednak obfite spożywanie zieleni przy prymitywnym sposobie żywienia wywołane jest przede wszystkim instynktownym dążeniem do zaspokojenia potrzeb witaminowych. Indyki wyszukują i zjadają najmłodsze pędy i kiełki, która zawierają stosunkowo mało włókna.

      Ścisłe doświadczenia z tego zakresu, oparte ng dawkach pokarmowych zawierających od 4 do 20% włókna roślinnego wykazały, że śmiertelność indycząt w wieku 4 tygodni zwiększona była w poszczególnych grupach żywieniowych równolegle z odsetkiem włókna w podawanych zestawach paszy. Po piątym tygodniu odchowu różnice zaczęły się zacierać, tak że w wieku od 8 tygodni nie występował już wyższy procent śmiertelności w grupach otrzymujących zwiększone dawki włókna roślinnego. Początkowy niekorzystny wpływ nadmiaru włókna w dawce wiąże się niewątpliwie z wykazanym przez Uziębło , późnym rozwojem jelit ślepych u rosnących indyków.

      Ogólnie stwierdzono, że już od 6 tygodnia organizm indyka wykorzystuje włókno roślinne lepiej niż organizm kurczęcia i dlatego w mieszankach paszowych dla indyków przewiduje się 6-8% włókna w formie suszu roślinnego, jeżeli ptaki nie otrzymują świeżej zielonki.

      Doświadczenia nad wpływem dodatku świeżej zielonki na przyrosty przeprowadziła w 1967 r. Torz i współpracownicy w fermie Centralnego Laboratorium Przemysłu Jaj-czarsko-Drobiarskiego na 180 indykach rasy Betsville. Pierwsza grupa (w 3 powtórzeniach) otrzymywała mieszankę zawierającą 3-5% suszu roślinnego. Druga grupa otrzymywała obok tego dodatek lucerny lub okresowo marchwi w ilości około 10% dziennego spożycia mieszanki. W rezultacie okazało się, że przyrosty w obu grupach były nieomal jednakowe.

      Skarmianie zielonki nie zmniejszyło ogólnego spożycia mieszanki, jednak na 1 kg prżyrostu dało około 90 g oszczędności karmy treściwej. Dodatek zielonki mógł więc wyrównać indykom doświadczalnym ewentualne niedobory witaminowe. W mieszankach przemysłowych bowiem zawartość witamin nie zawsze odpowiada obowiązującej recepturze, gdyż jak wykazały to badania następują poważne, wciąż narastające straty, w miarę upływu czasu magazynowania paszy.